ogromne, straszne jedno zapytanie:

Co pozostało z nich?... Ze skalnych brył,

gdy spadną w dół, skruszony rum8 zostanie,

kamieni stos — lecz co zostało z nich?

Co z duszy mej i z mojej krwi żywota?

Czyliż, jak kurz od koła leci szprych,

tak z życia duszy treść odlata i robota?

Wewnętrznej pracy wóz przetoczy się wśród dróg,

i nie zostaje nic, jakby nie przebiegł wcale?

I gorzki żal się wśród czeredy9 wzmógł