aż duchy światła w powietrzu zawisną.
Naucz się życia, co przez życie trwa.
Nazwij się w ogniu, w kołysaniu wód,
w niedosięgalnych mocach powstawania.
Wtedy nie starczy słów i ukochania —
— poczujesz owoc nieba na końcach ostrych kłów.
28 grudnia 1942
Ziemia
Ziemia miłości, ziemia ludów święta
jest jak długa niepamięć, jak jezioro mroku,