Sarracen: krew mu pryska z przy tłuczonej głowy
I ziemię chciwie zlewa, jako potok jaki,
Co od źrzódła gościniec udziałał trojaki.
Rugier szczęścia będąc już mistrz własny lepszego,
Na Rodomonta wpada bez zwłoki srogiego
I jedną ręką gardziel żmie919, ściska odkryty,
Drugą puinał wyrwał żartko jadowity.
129
Jako w jamach, gdzie złoto Węgrowie kopają,
Lubo ci, co nad rzeką Iberem920 mieszkają,