— Dobre! — Jo sikiére wziun, poleciek z powrotém, wyrumbalek sie ty z wiérby, zesedek po patykach na dół, sikiérek na powrózku bez plecy przeziunzuł, siodłek se na kunia i jadem dalej. I pytum ludzi na tó wesele. Nale coz, sikiéra zacyna si sikircyć, małe sikirki zacyny wyskakiwać i odciny mi pół konia. Zakiela11 zek obocył, ze mum ino pół kónia, no to juz dóść daléku ujechuł. Nale wróciłek sie z powrotém, wzionek pozbirołek tégo konia do kupy tymi patykami z tyj wirby i jadem daléj. Ale zé wirba wartko rośnié i choćka sie przyjmi, tak sie tyz i na tym kóniu przyjena i dźwigła mnie za cuche12 het, pod niebo.
— Ej! — myślem se. — Kiej juz tak blisko nieba, to ji napytom syćkich tam w niebie téz na to wesele.
To i napytołek i szyćkich świętych, i świętego Pietra, i świętego Jona, i akurat, wiéciy, i Matke Boskom. Matka Boská akurat cuciła groch na takim wielkim przetoku z plwów13. I nej tak chodzém po tym niebié i pytom na tó wesele, nale se myślém:
— Nie bedym ino po niebie chodziył, ba trza zéjść na dół.
Patrzym na dół, a kunia z tom wierbom juz ni ma. Koń juz posed! No to se myślym:
— Jak tu zyjść?!
Nej, namyślułek ukryńcić powróz, ukyńcić powróz z tych plwów, co Matka Bosko cucieła z tego gróchu. Nej tazek se ukyńcił ji schodzym se na dół. Nale mi brakło. No tok se z góry targoł14 i na doł nadstawioł. I tak se schodzym. I kiej juz mi sie widziało, zem juz niedalekom do ziémi, tok [...] namyśloł skocyć. I skocyłek. Ale wpodek do taki młaki15 po samiuciom głowe. Nej ni mógek z tyj młaki wyjść. Nej co tu robić. Siedzém w tyj młace i siedzém, i namyślołek poleciéc do chłopa po putnie16, coby wode wycyrpać z tyj młaki. Chłop mi tyj putni pozycył, jo cyrpiem tom wode i cyrpiem, nale wody nie ubywo, ba, jesce przybywo. No tok mu tom putnie odniós, wróciłek sie do ty młaki i siedzem daléj w ty młace. Jaz dopiro strzelcy z Poronina namyśleli robić polowani. Nagnali zająca, zając se tak, wicie, stanuł koło mnie, jó gó złapoł za ogun, śtyry razy tyn okryńcił dookoła rynki. Kiek krzyknół, zajunc sie wystrasył i mie wyciungnuł z tyj młaki.
A dziadek sie mi pyto:
— A coz było daléj, chłopce?
A jo mu godom: