W niebezpieczeństwach od rodziny — w niebezpieczeństwie od poganów, w niebezpieczeństwach w mieście, w niebezpieczeństwie na morzu; w niebezpieczeństwach na pustyniej i pośród kurhanów; w niebezpieczeństwach między fałszywą bracią i w własnym bezdrożu!...
W pracy i w kłopocie — w częstym niespaniu; w głodzie i pragnieniu — w pościech606 i w nędzy; w zimnie i nagości!...
Księżyc mię na barłogu oglądał — obłędnym wzrokiem Jędzy!
Oprócz tych szarpań, którymi bronuje mię życie — ileż krzyków sumienia! starań o wszystkie kościoły! ile krążących gwiazd, a pod nimi loch i wycie i żądza, co nagle wypala żagwią oczodoły.
Któż choruje — a ja nie choruję?
Któż się zgarsza607 — a ja nie jestem z Gomory?
Człowiek jestem i bóg szatanów mię policzkuje — w Damaszku serca mego zamknęły się zaworu.
Trzykroć’em Pana prosił, aby mnie odstąpił — lecz On we mnie upodobał, kiedym jest bez mocy — i mnie zachwyca do Raju, gdym i w groby zwątpił, i zorze mi daje, ślepemu, wśród polarnej nocy!
Dzień przeminął — a noc się przybliżyła! i trzeba na się włożyć zbroję jasności!
Im więcej jam poniżon — tym większą jest Siła i przyjdzie Świt — gdy z martwych wstaną kości.