Niewieście i po śmierci nie wierz

by Wacław Potocki

W fasce mały tylko już znak wołowej juchy²¹.

Odiskał²² ci ją, czego i sama nie zbrania,

Pokazawszy wizerunk²³ światu zmartwychwstania.

Nie takąć wstała, jakąć śmierci szła do gardła,

Bo choć nie trupem, ale dudkami prześmiardła²⁴;

Dwadzieścia w żywym grobie lat leżąc z okładem,

Babą wróci; jednakże i on już był dziadem.

Przypisy:

1. Niewieście i po śmierci nie wierz — opowiadanie zmyślone, ale nie przez Potockiego. Szyk słów bardzo dowolny. [przypis redakcyjny]

2. trefunek — traf. [przypis redakcyjny]