A tyn mówi tak — przemówieł do niego tyn Pan Jezus:
— Jidź, a jo tam nied[ł]ugo bede u ciebie.
A ta kobiecina tyz nie mia[ł]a co ugotować, ale un posed do tego lasu zbierać tego drzewa. A ta kobiecina juz ni mia[ł]a tym dziecium ugotować, to ostatnium kure zadziabała ji ugotowała. Ale to minso [je]sce sie ni ugotowało, a tu przychodzi do nij taki dziodecek siwuni taki i mówi tak, ze:
— Gospodyni, dalybyście5 moze my co zjeść, bo juz taki głodny jezdym6! Daly ni moge juz jiś[ć]. No a jesce mum jiś[ć] daly.
A ona mówi:
— Ale co jo wum tu, dziodku, dum? Ostatnių kure wstawi[ł]am dziecium, ale [je]sce sie nie ugotowa[ł]a, bo da[ł]a bym wum tego minsa i tego rosołu, ale ino tyle, co rosołu moge dać pochlypać, bo ta to jesce twardo je.
No to un mówi:
— No to niech bedzie tego rosołu.
No ji tyn dziodek, dała mu, zjod tyn dziodek. Zjod ji wysed no ji posed dzieś. Jak posed, tak tym chłop przychodzi ji, a tu jest otwarto kumora, bo przedtym to takie kumory beły. A tam tyle tych worków! Ji mųki, i kasy skunś sie wzino, a pinindzy — dwa worki. Ino sie błyscały bez7 te worki. No ji tyn chłop wchodzi, mówi:
— Kobieto, widzia[ł]aś ty, co tu ji beło? Beł tu chto?