— No beł taki dziodek, o, i wołoł, prosił jeś[ć], ni mia[ł]am jesce, ta kuro si nie ugotowa[ł]a, no to wzinam mu wlá[ł]ám rosołu ji pochypoł tego rosołu i posed.
— Ale chodź zobocys, co tu mumy w tyj kumorze.
Una posła, za głowe si wzina:
— Boze, to beł Pan Bóg, to beł Pan Jezus, un num tak pumóg! Jak sie mumy za to wywdzińcyć lo tego Pana Jezusa! Co my mumy tu zrobić?!
Ale biedny clowiek to jest taki sprawiedlywy, un nie umie ani okłamać, ani ni co.
— Wies, co — mówi ji, — weź usyp po[ł]owe tego worka tych pinindzy, zanieś mu [młynarzowi], zeby nas z ty chałupy nie wygnoł.
A un:
— No to dobra.
Wziun usypoł z tego worka jednego — a drugi jesce cały tych pinindzy stoji — ji te połowe. No ji zaniós mu. A un sie za głowy wziun, mówi:
— A to skund ty to to mos?