Anton Iwanowicz Denikin – rosyjski wojskowy, polityk i pisarz. Generał lejtnant Armii Imperium Rosyjskiego. Od 1918 dowódca Armii Ochotniczej. W latach 1919–1920 dowódca Sił Zbrojnych Południa Rosji. Jeden z najważniejszych przywódców antybolszewickich sił podczas wojny domowej w Rosji. Przed swoją śmiercią Aleksandr Kołczak przekazał mu pełnomocnictwa najwyższej władzy w Rosji. W 1920 złożył dymisję na ręce Piotra Wrangla i udał się na emigrację.

Anton Diabelli – austriacki wydawca i kompozytor muzyki.

Anton Donczew – bułgarski powieściopisarz, specjalizujący się głównie w powieściach historycznych.

Anton Francesco Grazzini, także Antonfrancesco, zwany il Lasca – florencki pisarz i poeta.

Anton Friedrich Büsching – niemiecki geograf, przyczynił się w znaczącym stopniu do rozwoju tej nauki w II poł. XVIII w., był także teologiem i pedagogiem.

Anton Gindely, czes. Antonín Gindely – niemiecko-czeski historyk

Anton Hansen Tammsaare właśc. Anton Hansen – estoński pisarz, z wykształcenia prawnik.

Anton Harapi OFM − albański franciszkanin, polityk, pisarz i pedagog.

Аnton Wiaczesławowicz Kuzniecow-Krasowski, ros. (Антон Вячеславович Кузнецов-Красовский – rosyjski dziennikarz i prezenter telewizyjny, zwolennik putinizmu, znany z ekstremalnie wrogiego stosunku do narodu ukraińskiego.

Anton Krošl – słoweński wykładowca akademicki, historyk i poeta, przywódca organizacji Pobratim i kolaboracyjnego Narodowego Legionu podczas II wojny światowej.