Alberto Savinio, właściwe Andrea Alberto de Chirico – włoski pisarz, malarz, kompozytor i scenograf.

Alberts Bels, właśc. Janīs Cirulis, - pisarz łotewski, autor powieści społeczno-psychologicznych prezentujących życie środowisk inteligenckich i artystycznych współczesnej Łotwy, m.in. Būris ['klatka'] (1972), Poligons ['poligon'] (1977), Saknes ['korzenie'] (1982), Slēptuve ['skrytka'] (1986), Sitiens ar telādu ['cios i odbicie'] (1987). Pisze ponadto scenariusze filmowe i opowiadania.

Albiert Andriejewicz Bielajew – radziecki pisarz, publicysta i działacz partyjny.

Albiert Anatoljewicz Iwanow – radziecki pisarz, scenarzysta, autor książek dla dzieci.

Albiert Pietrowicz Pinkiewicz – rosyjski pedagog, dyrektor Moskiewskiego Instytutu Pedagogicznego. Zajmował się dydaktyką przyrodoznawstwa oraz ogólną teorią pedagogiczną. Był autorem 2-tomowej Pedagogiki, pierwszego marksistowskiego podręcznika do tej dyscypliny wiedzy. W podręczniku tym zwracał uwagę na specyficzne cechy pedagogiki radzieckiej okresu przejściowego: oparcie się na filozofii materialistycznej, zaangażowanie polityczne, kolektywizm, odpowiedni charakter celów wychowania, wychowanie przez pracę oraz związek szkoły z życiem.

Albinas Žukauskas – litewski pisarz i dziennikarz.

Albinos ze Smyrny - medioplatoński filozof z II w n.e. W 151/152 r. n.e. Galen udał się do Smyrny, by słuchać jego wykładów. Albinos był więc już wtedy znanym filozofem. Czasem mylnie utożsamiany z Alkinoosem, średnioplatońkim autorem "Didaskalikos"

Albrecht Behmel (ur. 24 marca 1971 w Schwarzwaldzie) – niemiecki pisarz i historyk.

Albrecht Dürer – niemiecki artysta: malarz, grafik i rysownik, a także teoretyk sztuki; uważany za najwybitniejszego artystę niemieckiego renesansu.

Albrecht von Haller – szwajcarski, niemieckojęzyczny lekarz, fizjolog, botanik i poeta, a także jeden z pierwszych niemieckojęzycznych konserwatystów.