Aleksandr Fiodorowicz Kiereński – rosyjski polityk, parlamentarzysta i prawnik. Od 20 lipca do 8 listopada 1917 przewodniczący Rządu Tymczasowego Rosji. Jego rząd został obalony przez przewrót bolszewicki. W latach 1912–1917 deputowany do Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego IV kadencji. W 1918 deputowany do Wszechrosyjskiego Zgromadzenia Ustawodawczego. Od 1918 do śmierci na emigracji.

Aleksander Kossowski – polski historyk i archiwista.

Aleksander Włodzimierz Krawczuk – polski historyk starożytności, eseista i nauczyciel akademicki, profesor nauk humanistycznych, w latach 1986–1989 minister kultury i sztuki, poseł na Sejm I i II kadencji.

Aleksander III Macedoński zwany też Aleksandrem Wielkim i niezwyciężonym (άνίκητος) – król Macedonii z dynastii Argeadów w latach 336–323 p.n.e. Jest powszechnie uznawany za wybitnego stratega i jednego z największych zdobywców w historii ludzkości. Okres panowania Aleksandra wyznacza granicę między dwiema epokami historii starożytnej: okresem klasycznym i epoką hellenistyczną.

Aleksander Mardkowicz – polski pisarz, poeta, wydawca i działacz społeczny narodowości karaimskiej, krzewiciel kultury i języka karaimskiego.

Aleksander Julian Mickiewicz – polski wykładowca, młodszy brat Adama Mickiewicza.

Aleksander Moszkowski – niemiecki pisarz i satyryk pochodzenia polsko-żydowskiego. Był bratem kompozytora i pianisty Maurycego Moszkowskiego.

Aleksander I Newski, ros. Александр Невский – książę Nowogrodu Wielkiego, wielki książę kijowski (1249—1263), wielki książę włodzimierski (1252—1263) z dynastii Rurykowiczów, uznawany za świętego przez Rosyjski Kościół Prawosławny.

Lucius Cornelius Alexander Polyhistor, gr. Ἀλέξανδρος ὁ Πολυΐστωρ – starogrecki pisarz i erudyta.

Aleksander Puszkin, właśc. Aleksandr Siergiejewicz Puszkin – rosyjski pisarz i najwybitniejszy obok Michaiła Lermontowa przedstawiciel romantyzmu rosyjskiego. Klasyk literatury rosyjskiej i światowej, reformator rosyjskiego języka literackiego. Kamerjunkier cesarza Mikołaja I Romanowa.