Książę Aleksander Czawczawadze, gruz. ალექსანდრე ჭავჭავაძე, ros. Александр Герсеванович Чавчавадзе – gruziński arystokrata, poeta, działacz społeczny i wojskowy, generał w służbie rosyjskiej. Uważany za „ojca gruzińskiego romantyzmu”.

Aleksander Dubiński – polski doktor nauk, turkolog i orientalista narodowości karaimskiej, także działacz tej społeczności.

Aleksander Duchnowicz – poeta i literat rusiński, ksiądz unicki, wydał we Lwowie „Katechizm liturgiczny” (1854), „Chleb duszy, czyli nabożne modlitwy i pieśni dla Rusinów” i inne.

Aleksander (Leszek) Ferdynand Wincenty Dunin Borkowski hrabia, herbu Łabędź – ziemianin, powstaniec listopadowy, publicysta, poeta, tłumacz literatury indyjskiej, polityk demokratyczny, poseł na Sejm Ustawodawczy w Kromieryżu i na Sejm Krajowy Galicji.

 Aleksander Fredro herbu własnego – polski hrabia, komediopisarz, pamiętnikarz, poeta, ziemianin, oficer, wolnomularz, tworzył w epoce romantyzmu. Uważany jest za najwybitniejszego komediopisarza w historii literatury polskiej.

Aleksander Gieysztor, ps. „Borodzicz”, „Lissowski”, „Olicki”, „Walda” – polski historyk mediewista, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, członek Polskiej Akademii Nauk. Kawaler Orderu Orła Białego.

Aleksander Groza – polski poeta epoki romantyzmu, jeden z pomniejszych twórców tzw. "szkoły ukraińskiej".

Aleksander II Mikołajewicz – cesarz Wszechrusi, król Polski i wielki książę Finlandii w latach 1855–1881. Twórca wielu liberalnych reform, m.in. uwłaszczenia chłopów w Rosji i Królestwie Polskim. W 1867 sprzedał Alaskę Stanom Zjednoczonym za 7,2 mln dolarów.

Aleksander Jelski – polsko-białoruski działacz społeczny, pisarz i etnograf.

Aleksander Karpiński – polski zoolog, profesor Instytutu Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Puławach.