Carl Ferdinand Allen (ur. 23 kwietnia 1811 w Kopenhadze, zm. 27 grudnia 1871) – duński historyk.

Carl Ferdinand Appun – niemiecki botanik i podróżnik, badacz Wenezueli, Gujany i Brazylii.

Carl Ferdinand Becker – niemiecki kompozytor, organista i pisarz muzyczny.

Carl Joachim Friedrich – amerykański politolog niemieckiego pochodzenia. Zajmował się m.in. historią prawa oraz badaniem totalitaryzmu. Wraz ze Zbigniewem Brzezińskim napisał Totalitarian Dictatorship and Autocracy.

 Carl Friedrich Gauß (Gauss) właśc. Johann Friedrich Carl Gauss  – niemiecki naukowiec: matematyk, fizyk, astronom, geodeta i wynalazca; wieloletni profesor Uniwersytetu w Getyndze i dyrektor tamtejszego obserwatorium astronomicznego. Członek towarzystw naukowych, także zagranicznych, oraz laureat nagród, w tym Medalu Copleya – prawdopodobnie najwyższego wyróżnienia badawczego jego czasów.

Carl Friedrich Freiherr von Weizsäcker – niemiecki fizyk i filozof. Był ostatnim żyjącym członkiem grupy pracującej nad bronią jądrową dla III Rzeszy. Twórca wzoru Weizsäckera, odkrywca tzw. cyklu węglowego.

Carl Gottfried Neumann (ur. 7 maja 1832 w Królewcu, zm. 27 marca 1925 w Lipsku) – matematyk niemiecki, wprowadził pojęcie potencjału logarytmicznego; syn fizyka Franza Ernsta Neumanna (1798–1895).

Carl Gottlieb – amerykański scenarzysta i reżyser filmowy.

Carl Gustaf af Leopold (przed nobilitacją Leopold, także Leopoldt) – szwedzki poeta, pisarz i dramaturg; ochrzczony 3 kwietnia 1756 w kościele Marii Magdaleny w Sztokholmie; zmarł 9 listopada 1829 roku w Sztokholmie.

Carl Gustav Carus – niemiecki przyrodnik, lekarz (położnik), anatom, psycholog i filozof przyrody, współtwórca podstaw biologii ewolucyjnej; malarz, grafik i teoretyk malarstwa epoki romantyzmu, reprezentujący myślenie emblematyczne; w latach 1815–1827 profesor Królewskiej Saksońskiej Akademii Medyczno-Chirurgicznej w Dreźnie, członek Akademii Leopoldina, lekarz saksońskiej rodziny królewskiej, przyjaciel Goethego.