Johann Georg Adam Forster (pol. Jan Jerzy Adam Forster; ur. 26 listopada 1754 w Mokrym Dworze, zm. 10 stycznia 1794 w Paryżu) – polsko-niemiecki przyrodnik szkockiego pochodzenia, etnolog, podróżnik, w latach 1784–1787 profesor historii naturalnej w Szkole Głównej Litewskiej w Wilnie; autor literatury podróżniczej i rewolucjonista.

Georg Friedrich Daumer – niemiecki poeta i filozof. Pobierał nauki w gimnazjum kierowanym przez Hegla. W 1817 rozpoczął studia teologiczne na Uniwersytecie w Erlkangen, później zmienił ten kierunek na filozofię.

Georg Friedrich Grotefend – niemiecki epigrafik i lingwista.

Georg Friedrich Händel – niemiecki kompozytor późnego baroku, który dokonał syntezy barokowych osiągnięć muzycznych, zwłaszcza niemieckich, włoskich i angielskich. W 1727 roku stał się poddanym Wielkiej Brytanii. Jest narodowym kompozytorem tego kraju. Komponował liczne gatunki muzyki baroku, między innymi opery i oratoria. Händel zaliczany jest do najwybitniejszych twórców muzyki późnego baroku.

Georg Gottfried Gervinus – niemiecki historyk i działacz polityczny.

Georg Henrik von Wright (ur. 14 czerwca 1916 w Helsinkach, zm. 16 czerwca 2003 tamże) – fiński filozof i logik.

Georg Friedrich Rudolph Theodor Herwegh – socjalistyczno-rewolucyjny pisarz niemiecki okresu przedmarcowego w Niemczech. Obok Georga Weertha uznawany za jednego z najważniejszych pisarzy niemieckiego proletariatu w XIX wieku.

Georg Heym – pisarz niemiecki. Był przedstawicielem ekspresjonizmu.

Georg Jellinek – niemiecki prawnik, znawca prawa państwowego i teoretyk prawa, profesor uniwersytetów w Wiedniu, Bazylei i Heidelbergu. Rektor uniwersytetu w Heidelbergu.

Georg Michael Anton Kerschensteiner – niemiecki pedagog.